داشتم رویاهایم را مرور می کردم. خیلی از آنها فاصله پیدا کرده ام. مسبب فاصله هم خودم نیستم. اما باورم نمی شد که از شهریورماه امسال تا به حال یک لندکروزر جی.ایکس. آر 183 میلیون تومانی شده باشد 244 میلیون تومان. گفتم جهنم و ضرر بگذار یک مورانو را قیمت بگیرم. قیمت مورانو بود 125میلیون تومان و حالا قیمت گذاشته بودند 179 میلیون تومان. باز هم گفتم جهنم و ضرر بگذار FJ را قیمت کنم. قیمت ال.جی کروزر لامصب که 47 هزاردلار بیشتر قیمت ندارد در ایران شده 190میلیون تومان در حالی شهریورماه قیمتش بود 112 میلیون تومان. بی خیال شدم آمدم سروقت اسپورتیج و دیدم 92 میلیون تومانی که باید بابت آن می دادی حالا به 133 میلیون تومان تغییر یافته است. باز هم گفتم به درک بگذار ما به آن رویای حداقلی خودمان برسیم که کمتر از بقیه قیمت داشت. رفتم سروقت «رنوکولیوس» که شهریورماه 79 میلیون تومان قیمت داشتم. شده بود 105 میلیون تومان. رویاهایم خیلی نامردند! فکر این را نمی کنند که من پارسال همین موقع دو جا کار می کردم و حدود یک میلیون و 200هزارتومان حقوق می گرفتم و کرایه خانه ام بود 700هزارتومان. حالا این نامردها مرا با کرایه خانه 880هزارتومانی تنها گذاشته اند در حالی که فقط 730هزارتومان حقوق می گیرم. می بینید چه روزگاری شده است!
باز هم خدا را شکر که هنوز بنزین را می شود به قیمت همان لیتری 700 و 800 تومان خرید. جدا خدا را شکر می کنم که کارم اگر ثبات ندارد و این آرزوهای نامردم مرتب از من فاصله می گیرند این قیمت بنزین از پارسال تا به حال همان است که بوده.